Bilgisayar açıldı.
İnternet bağlantısı otomatik kuruldu.
Outlook'u açtım.
Gönder-Al yaptı.
7 tane e-posta düştü.
Birini gördüm.
Gözlerim parladı.
Inbox: Ufuk Tarhan Re: Zamane Hatunları yazıyordu.
Heyecanlandım.
Mouse ile e-postaya geldim.
Tıkladım.
"Zamane Hatunları Yarışması'nın Ödül Gecesi etkinliğini yazacağım" cümlesini okudum.
Yutkundum.
"Blogunuzu link olarak vereceğim." cümlesini gördüm.
Sakinleşmeye çalıştım.
Elim telefona gitti.
Hayır bu keyfi kendim yaşamalıydım.
Kimseyi aramadım.
En iyisi cevap yazmaktı.
Öyle yaptım.
Yazı yayınlandı.
Kendime yalan söylememek için önce adımı aradım.
Buldum.
Sanki yazıyı ben yazmamışım gibi linke tıkladım.
Blogumu görünce ilk defa görmüş gibi sevindim.
M-gen'in sayfasına geri döndüm.
Yazıyı okudum.
Sosyal ağlardaki gerekli paylaşımları gerçekleştirdim.
Mutluydum.
İnandım.
Aslında hep inandım.
Ama bu seferki destekliydi.
Sanırım layık oldum.
Onurlandım.
Teşekkür ettim.
Yazı için lütfen tıklayınız: UFUK TARHAN'IN YAZISI
